Debaty sejmoweq890 Kadencja

Interpelacja w sprawie nowych zasad sprzedaży drewna

   Szanowny Panie Ministrze! Po 2004 roku wobec sześciu Regionalnych Dyrekcji Lasów Państwowych delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wszczęły postępowanie w sprawie nieprawidłowości na rynku drzewnym. Sytuacja taka spowodowana była brakiem skutecznego nadzoru nad właściwą realizacją obowiązujących zasad sprzedaży drewna. Problemy te zaczęły się w związku z nagłym wzrostem popytu na drewno po okresie częściowej dekoniunktury (lata 2002-2003), kiedy dopuszczano wszelkie możliwe formy sprzedaży surowca drzewnego.    W wyniku postępowań wyjaśniających Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, które wyjawiły szereg nieprawidłowości (jedna z dyrekcji została ukarana), zaistniała prawna konieczność regulacji zasad sprzedaży drewna, skutecznych zarówno w okresie koniunktury, jak i dekoniunktury na rynku drzewnym.    Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych przyznaje, że Lasy Państwowe są przedsiębiorstwem dominującym na rynku, ale nie zwalnia to, a nawet obliguje do ustanowienia takich zasad sprzedaży drewna, które nie naruszałyby ustawy o ochronie konkurencji.    Różnorodnych prób naprawy systemu sprzedaży drewna podejmowano się już wcześniej. Podpisywano długoterminowe porozumienia, dopuszczano możliwość wzrostu pozyskiwania drewna. Nie osiągnięto jednak pozytywnego efektu i opracowano nowe zasady. Zasady zaproponowano tak, aby nie można było sformułować zarzutu o naruszeniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, i tak, by wychodziły one maksymalnie naprzeciw postulatom przemysłu drzewnego.    Zauważono, że zasady sprzedaży powinny być jednakowe dla wszystkich nabywców surowca, nabywcy powinni mieć do niego równy dostęp i że zasady te muszą być zgodne z obowiązującymi i zmieniającymi się wciąż przepisami prawa. W ten sposób ustalono, że wszyscy nabywcy powinni zgłaszać ofertę zakupu surowca na wskazany okres w jednym terminie na wybranym rynku z zastrzeżeniem, że złożona oferta nie przekroczy zwyczajowej ilości kupowanego do tej pory surowca.    Nie będzie też możliwe złożenie oferty na szczeblu regionalnej dyrekcji w przypadku, gdy złożona już jest oferta na szczeblu rynku lokalnego.    Przyjęto, że przetargi na sprzedaż drewna odbywać się będą tylko w przypadku niespodziewanej nadwyżki w produkcji drewna (na przykład po huraganach).    Drzewiarze postulują również utworzenie komisji leśno-drzewnej. Zgodnie z prawem mogłaby ona powstać przy Ministerstwie Środowiska. Organ ten na podstawie raportu systemu informatycznego Lasów Państwowych, zawierających podaż surowca drzewnego wynikającą z planów urządzenia lasów oraz uwarunkowań przyrodniczych oceny rynków przerobu drewna okrągłego będzie przedstawiał opinie. Będą one przykładowo dotyczyły rozbieżności w podaży surowca drzewnego na rynki w porównaniu z rozmiarem wynikającym z wielkości etatu, równomierności realizacji etatu oraz potrzeb hodowlano-ochronnych.    Komisja taka mogłaby ustalać poziomy cen na poszczególnych rynkach, przejmując zadanie zespołów negocjacyjnych przy Regionalnych Dyrekcjach Lasów Państwowych.    Opinia komisji miałaby też znaczenie przy ubieganiu się przez nabywców o status nabywcy stabilizującego, to znaczy klienta stałego, który kupuje odpowiednio duże ilości drewna, płaci dobrze i bez zwłoki, dając jednocześnie Lasom Państwowym poczucie stabilizacji.    Leśnicy wyjaśniają, że ubiegający się o taki status nabywcy będą ustawieni w kolejności, według opinii komisji, bo ilość drewna jest ograniczona.    Każdy nabywca, wedle nowych zasad, będzie mógł również ubiegać się o przyrzeczenie surowcowe. Każdy, kto je uzyska, może je zachować do momentu, gdy okaże się, że na rynku pojawią się konkurenci oferujący korzystniejsze warunki.    Leśnicy planują też renegocjacje istniejących umów i unieważnienie tych przyrzeczeń, które zostały udzielone nieracjonalnie. Plan zakłada, że inwestor przystępujący do inwestycji na dużą skalę musi starać się, by znalazła się ona w strategii rządowej. Minister Środowiska udzielałby w takich sytuacjach wytycznych dla Lasów Państwowych, czy przyrzeczenie takie dla danego inwestora ma być udzielone, czy nie. Lasy Państwowe w takiej sytuacji opracowują raport, czy przyrzeczenie jest realne i czy nie naruszy to bądź nie zlikwiduje rynku lokalnego lub regionalnego.    Bezdyskusyjnym faktem w nowych propozycjach jest to, iż podaż drewna przeznaczona w danym roku do sprzedaży wynika z przyrodniczych możliwości produkcyjnych lasu, przy zachowaniu zasad jego trwałości. Każda z trzech istniejących strategii pozyskiwania drewna może znaleźć zastosowanie w konkretnych warunkach i określenie postępowania zależeć będzie od powierzchniowej struktury klas wieku obiektu leśnego oraz od modelu struktury tego obiektu, do jakiej człowiek w swej działalności będzie zmierzał.    Wedle specjalistów bez szkody dla lasu można pozyskiwać około 80 procent przyrostu miąższości i do takiej wielkości Lasy Państwowe powinny zmierzać. Potrzebne są jednak dokładne badania, które bardziej precyzyjnie określą tę liczbę.    Kwestią sporną jest sprzedaż drewna energetyce, która prawnie zobowiązana jest do osiągania określonego procentu energii ze źródeł odnawialnych. Leśnicy uważają bowiem, iż surowiec drzewny powinien być wykorzystywany przez gałęzie przemysłu, które tworzą dla gospodarki wartość dodaną.    Planuje się również stworzenie przez Dyrekcję Generalną Lasów Państwowych portalu korporacyjnego, który pozwoliłby na pełniejsze budowanie wizerunku biznesowego Lasów Państwowych oraz na szybkie reagowanie na zdarzenia dotyczące przedsiębiorstwa. W serwisie tym pojawić się mają informacje o przetargach na sprzedaż drewna, zasady jego sprzedaży, wzory umów, informacje kontaktowe, dane o aukcjach, submisjach, sprzedaży detalicznej, certyfikatach i inne istotne informacje o działalności Lasów Państwowych.    Mając na uwadze powyższe informacje zebrane w wyniku konsultacji z leśnikami i przedsiębiorcami branży drzewnej oraz oparte na doniesieniach prasowych, kieruję do Pana Ministra następujące pytania:    1. Czy możliwe jest wsparcie Ministerstwa Środowiska w przeprowadzeniu badań niezbędnych do określenia wielkości przyrostu miąższości na poszczególnych obszarach kraju celem ustalenia możliwości gospodarczego wykorzystania lasu bez szkody dla jego trwałości?    2. Jaki jest pogląd Ministerstwa Środowiska na kwestię sprzedaży drewna na cele energetyki? Czy taka procedura zgodna jest z założeniami ekologii?    3. Jak Ministerstwo Środowiska widziałoby ewentualną współpracę z Lasami Państwowymi w kwestii wprowadzenia w życie opracowanych przez leśników i przedstawicieli branży drzewnej zasad sprzedaży drewna?    4. Jaki jest pogląd Ministerstwa Środowiska na utworzenie przy Ministerstwie wspomnianej wyżej komisji leśno-drzewnej?    Z wyrazami szacunku    Poseł Sandra Lewandowska    Warszawa, dnia 13 grudnia 2006 r.